Wandelen naar Digodigo

Vlak voor onze vakantie heb ik met onze co-assistenten nog een wandeling naar Digodigo gemaakt. In Digodigo zit onze dependance kliniek. Met de auto doe je hier een uur over omdat je dan om een bergketen heen moet rijden. Maar de mlinzi van het ziekenhuis, Rifini, kende een weg tussen de bergen door waardoor het nog maar 22 km was in plaats van de gebruikelijke 65 km met de auto. Ik had een GPS-logger meegenomen, More →

Betrokken of bemoeizuchtig?

Het blijft me verassen hoe Tanzanianen in elkaar zitten als het de zorg om kinderen betreft. Als ze ouder dan 3 jaar zijn, worden ze vaak voor een paar jaar naar familie of vrienden gebracht omdat de moeder bijvoorbeeld een tweede kindje krijgt of wil gaan studeren. Maar als het kinderen van jonger dan 3 maanden betreft, dan zijn de Tanzanianen enorm beschermend over hun kroost. En frappant genoeg ook minstens zo beschermend over de kroost van een ander. En of dat dan wel of niet familie is, vriend of onbekende, dat maakt niet uit. Dus ook mijn daden als moeder More →

Manyatta – Een generatie wisseling

20091114-1301 - ManyattaIn de afgelopen maanden hebben een grote groep Maasai-krijgers (morans) afscheid genomen van hun leven als moran. Het leven van een Maasai wordt ingedeeld in verschillende periodes. Na de periode als kind worden zowel jongens als meisjes rond hun 10e tot 15e levensjaar besneden. Voor de jongens betekent dat dat ze moran worden: een Maasai-krijger. Ze krijgen de verantwoordelijkheid voor het vee en worden geacht hun familie te beschermen. Het is een bijzonder leven als moran: in deze puberleeftijd krijgen ze onwijs veel vrijheid, mogen ze dagen op pad met de koeien, slapen ze buiten in de openlucht en moeten ze af en toe een gevecht voeren met wilde dieren die de koeien proberen aan te vallen.

20100105-0714 - Manyatta (23)Na een jaar of 7 worden deze jonge morans oudere morans. Ze mogen dan trouwen, maar houden nog wel hetzelfde takenpakket. Na nog eens 7 jaren worden deze oudere morans ‘elders’ en nemen ze afscheid van hun leven als moran. En om deze grote stap te markeren, wordt er een Manyatta gebouwd zoals je op de foto hierboven kunt zien. In een grote cirkel worden hutten gebouwd, éen voor elke moran met zijn gezin. In deze Manyatta waren er zoveel morans dat ze twee cirkels hebben gemaakt van bij elkaar meer dan 200 hutten!

20100105-0714 - Maasai in Manyatta (12)De morans verhuizen met hun gezin voor een paar maanden naar de Manyatta. Tijdens deze maanden worden verschillende ceremonies en feesten gehouden en wij mochten daar een paar keer bij zijn. Het was indrukwekkend om zoveel morans bij elkaar te zien.  Ze waren beschilderd en er werd gedanst en gesprongen en samen met de vrouwen en kinderen werd er gezongen tijdens het dansen en springen. 

20100105-0714 - Mariska, Quinten en Sjoel tussen MaasaiVoor mij was het soms wel lastig om alles te kunnen zien. Doordat ik rust moest houden in verband met wat problemen tijdens mijn zwangerschap, had ik een stoeltje meegenomen. Quinten kwam gezellig bij me zitten en ook Joel vond het wel gezellig bij mij, maar terwijl wij graag wilden kijken naar de Maasai, waren wijzelf een attractie voor de Maasai en werd ons zicht op de morans het grootste deel van de tijd belemmerd…

20100105-0714 - Quinten in de Manyatta (3)En ook toen Quinten een stukje alleen ging lopen, werd hij flink bekeken door alle Maasai.

Nadat de oudsten hebben besloten wanneer en waar er een Manyatta gebouwd moet worden, gaan de vrouwen aan de slag, zij bouwen de hutten voor hun mannen. Stokken en koeienpoep zijn de hoofdbestanddelen en om in de periode van de bouw de regen tegen te houden hebben ze grote stukken blauw plastic. Zo kun je op de bovenste foto zien dat de meeste hutten toen nog niet af waren.

20100105-0714 - Manyatta (7) copyOmdat de Manyatta voor minstens een paar maanden het ‘thuis’ wordt voor de morans, nemen veel morans hun vee en gezin mee. Zo wordt de Manyatta een tijdelijk groot dorp waarin alle dagelijkse bezigheden van de Maasai gewoon doorgaan. Vrouwen zorgen voor de kinderen, oude mannen drinken hun plaatselijk gebrouwen alcohol, de paar morans die als bewaker in het ziekenhuis werken zagen we gewoon op hun werk verschijnen.

Nadat alle feesten zijn geweest en de nodige ceremonies zijn uitgevoerd nadert het einde van de Manyatta. oude mannetjesZoals dat ook met het begin van de Manyatta was, bleef deze datum onbekend totdat de daadwerkelijke dag was aangebroken. Over het begin van de Manyatta was ons eerst verteld dat dit zou zijn in augustus 2009, maar uiteindelijk was de eerste ceremonie pas in januari 2010! Nu was ons op 3 april gezegd dat het einde van de Manyatta vermoedelijk op 4 april zou zijn en dat we daarvoor waren uitgenodigd. Maar omdat de tijd nog onbekend was en de datum nog niet helemaal vast stond, zouden we gebeld worden als het zover was (ook in Maasai-land gIMG_2777roeien de mobiele-telefoon-masten als paddenstoelen op uit de grond). Zoals we al hadden verwacht werden we pas gebeld toen het al begonnen was, maar gelukkig kwamen we nog op tijd om het grootste deel van de afsluiting van de Manyatta mee te maken.

De dag voor het einde begonnen de Maasai al spullen op te ruimen. Hun beddengoed (lees: koeienhuid) werd op de rug samen met wat potten en pannen alvast weggebracht. 

Het leven in de Manyatta wordt afgesloten door alle hutten te verbranden. En omdat het zoveel hutten zijn, is dat nogal indrukwekkend om te zien.

IMG_2875  IMG_2830

Eerst wordt de koeienpoep deels verwijderd en het plastic opgeruimd. Daarna de vlam erin en proberen de hut om te trekken.

IMG_2793IMG_2852

Het meeste werk bij dit verbranden wordt door de mannen gedaan, maar ook sommige vrouwen helpen.

IMG_2804IMG_2822 

De vlammen zien er indrukwekkend uit.

IMG_2863 IMG_2839 - adjusted

Na het verbranden vindt er een kleine volksverhuizing plaats. Sommigen Maasai wonen op een paar dagen lopen afstand en daarom kiezen velen ervoor om een plekje in de vrachtauto te veroveren.

  IMG_2895 IMG_2930

Kleine blanke Maasai Marnix wordt gevoed tijdens de Manyatta-verbranding

IMG_2867 - kopie Het einde van de tijd als moran zit erop, nu worden de morans ‘elders’: een veel rustiger leven waarin ze jongeren adviseren, een stem krijgen bij belangrijke beslissingen voor de Maasai-gemeenschap, en waarin het voor het eerst is toegestaan (en het is zelfs raar als je het niet doet) om alcohol te drinken. De jonge morans worden nu oudere morans en mogen vanaf nu een gezin stichten. Een nieuwe groep jongens zal in de loop van de komende jaren worden besneden en zij nemen de taak van de jongere morans over, zij staan nog aan het begin van het ruige leven als moran, een groot avontuur!